ენის წვერზე გვადგას ფრაზა… დიდი ხნის ნანატრი ფრაზა, რომელსაც ვერ ვამბობთ. მე მეშინია. შენ? იცი მე რისი მეშინია? იმის რომ ერთ დღეს ბედნიერი ვიქნები. მეშინია, რომ ვეყვარები ვინმეს. ძალიან მეშინია. მცივა, ვკანკალებ. რას აკეთებ აქ? ნამდვილად იცი რა გინდა? მართლა გინდა რომ აღარ მეშინოდეს? და იმის არ გეშინია, რომ აღარ შემეშინდება? რა იცი როგორი ვარ, [...]
Posts Tagged ‘შიში’
ენის წვერზე
Posted in ზოგადი, იმპროვიზაცია, მუსიკა, შინაგანი სამყარო, tagged ბედნიერება, ბედნიერი, გრძნობები, გული, იმედი, ის, მშიშარა, ოცნება, რისკი, სიყვარული, სურვილი, სუფთა, უბედური, შიში on 13/04/2012 | 5 Comments »
Memento Mori
Posted in ზოგადი, შინაგანი სამყარო, tagged ბედნიერება, სიკვდილი, შიში, ცხოვრება on 04/12/2010 | 22 Comments »
გიფიქრიათ ოდესმე, რომ თქვენ ერთ დღეს აღარ იქნებით? მე მიფიქრია, თან ძალიან ხშირად. ვიღაც 80 წელი ცოცხლობს, ვიღაც დაბადებისთანავე იღუპება… ყველა ადამიანს აერთიანებს სიკვდილი. ბუნებრივი წრე იქმნება სიკვდილსა და სიცოცხლეს შორის: რომ არა სიკვდილი, არ იქნებოდა სიცოცხლე და პირიქით – რომ არა სიცოცხლე, არ იქნებოდა სიკვდილი. არსებობენ უკვდავი ადამიანები? ფიზიკურად არა, სულიერად – კი. “თუ [...]
შავომანია (!) – შავოფობია (?)
Posted in შინაგანი სამყარო, tagged ახალგაზრდობა, გურჯისტანი, ერთფეროვნება, სიბნელე, სილამაზე, შიში on 26/03/2010 | 13 Comments »
დიდხანს ვფიქრობდი რა დამეწერა, ეს ალბათ პირველი შემთხვევაა, როცა ჯერ დაწერის სურვილი გაჩნდა და შემდეგ – საწერი თემა. მეგობრებს ვეკითხებოდი, ვის რა აწუხებდა, რა აინტერესებდა და მათთან საუბარში ვცდილობდი საინტერესო თემის გამოძებნას. ერთ-ერთ პოსტში უკვე ვისაუბრე, რომ მომხიბვლელი ქალბატონი გახდა ჩემი შთაგონების წყარო. ახლაც მას უნდა უსაყვედუროთ ის, რომ მე კიდევ ერთი ნაჯღაბნით მოგაბეზრებთ თავს. [...]
სირ-აქლემას სინდრომი
Posted in შინაგანი სამყარო, tagged გაუნათლებლობა, სიბნელე, სირაქლემა, სოლიდარობა, სტუდენტობა, უნივერსიტეტი, შიში on 12/01/2010 | 27 Comments »
“მე ხომ არ მეხება, იყოს მერე…” – ალბათ ეს ფრაზა ხშირად გაგიგონიათ. ქართველებს ეს მძიმე სენი შეგვეყარა, ალბათ უკვე დიდი ხანია (სავარაუდოდ 1801 წლიდან). ისტორიით ვამაყობთ: ქართველი ქართველს სისხლის ბოლო წვეთამდე ედგა გვერდში, მის გასაჭირს იზიარებდა, ლხინშიც მასთან ერთად მოილხენდა. რა ხდება დღეს? თითოეული საკუთარ თავში ჩაიკეტა და თუ უშუალოდ მას არ ეხება რამე საკითხი, [...]







